ijs en weder dienende

¨Kan ik de laser dit weekend lenen?¨, vroeg een stem uit de telefoon.¨Tuurlijk¨ en ik hang op. Figuurlijk, dan, want je hangt niet meer op, je drukt uit. Maar dat zeg je niet, laat staan bloggen, want schrijven is er ook niet meer bij. Pff ik dwaal af. Op het moment dat ik dat toegezegd heb bedenk ik mij dat ik zelf wellicht met de laser aan de gang wil. Ik sta toevallig net thuis omdat er nog een mail beantwoord moet worden, maar stel dat even uit en loop naar de bouwput ter inspectie. Het kon niet beter. Geen water, geen sneeuw en iets bevroren. Kortom aan de slag. Carpe Diem of een andere mooie kreet. Wendy en Martin zijn in de keuken met een duister project bezig, maar zij willen graag nog even van het mooie weer en de bijbehorende buitenlucht genieten.


Een foto zegt meer dan duizend woorden. Dit is er dus gedaan. Platen schuim neergelegd, om later een betonnen plaat op te storten. Waar heb je dan die laser voor nodig, zo vraagt de oplettende lezer zich af? Nou om de platen zo vlak mogelijk en op de juiste hoogte/diepte te leggen. Dit is serieus en nauwkeurig werk!


Daarna de bekisting nog op de platen gelegd om twee redenen. 1 Het moet toch gebeuren! en 2 de platen waaien niet meer weg. Althans, dat is de bedoeling. Zo bestaat nog steeds de mogelijkheid om zondag 21 feb alle gasten te trakteren op ordinair betonstortwerk als het niet vriest. En als ze durven komen!


De volgende foto plaats ik toch maar. Hoewel ik als fotograaf nadrukkelijk de eigen schaduw heb vastgelegd, is het in de contouren nog waarneembaar dat er rode draden zijn gespannen over de eerder vermelde piketten die de maatvoering verklikken. Langs deze draden is vervolgens met timmermans ogen gecontroleerd of de platen op de juiste locatie gelegd werden. Dit om aan te geven dat er wel degelijk geprobeerd wordt om dat te maken wat ooit de bedoeling was.