Slingeren maar

De put is nu definitief af. De slinger met assen, rol en tandwielen zijn gemonteerd. En het werkt ook nog


Zo drijft de slinger met de as door de staander de koningsas aan


Die op zijn beurt de rol in beweging moet zetten


En om te voorkomen dat de slinger woest draaiend, een eigen leven kan gaan leiden, kan deze met een eenvoudig hulpmiddel vast gezet worden


Als we nog een mooie aker tegenkomen mag deze de plastic emmer op termijn gaan vervangen!

De Koningsas

Het putten van water, gebeurt nu, door het aan een touw vastgemaakt emmertje in de put te gooien, hopen dat de emmer zo valt dat hij vol loopt en vervolgens, aan het touw omhoog te trekken.
Een effectieve maar weinig charmante bezigheid, die na enige emmers ook de rug onaangenaam belast.

Een slinger met een rol boven de put, waar het touw dan oprolt, is een veel mooiere methode. Mij lijkt dat het handig zou zijn als de rol, zo hoog wordt aangebracht, dat de emmer boven de putrand uitkomt.

Maar borstwering van 85 cm hoog en daar de emmer met wat speling boven en daar de as met rol daar weer boven , zou een directe aandrijving alleen voor de aller langsten onder ons zijn weggelegd. Da´s niet eerlijk.

Er moest een list verzonnen worden. Bijvoorbeeld tandwielen met kettingen of zo. Maar dat heeft weer een hoog fiets gehalte. Dan vier haakse tandwielen en een as ertussen. Ja dat moest het worden.

Maar hoe kom je daaraan? Na twee weken onrustig nadenken en vragen kwam de firma Klaas Nap naar boven borrelen. En na wat over en weer praten is het volgende verzonnen


Deze oplossing heeft een naam en is het principe van de koningsas. Jahaha!!!

Links zie je de slinger met een as die door de staander van het putdak moet. De twee lagerbussen zitten er los op en aan het eind een haaks tandwiel.
Dan rechts daarvan de as die omhoog langs de staander moet. De twee houten blokjes waar de lagerbussen van deze as op liggen, zijn nodig om de tandwielen goed op elkaar in te laten grijpen.

Dan is er rechts in de lijmklemmen een stuk hout met daar een as ingelijmd. Het blok hout moet de rol worden.


Hier het slingertje nog eens in detail en alles van de andere kant


De dikte van de rol hebben we als volgt proberen te beredeneren;
In zes slingers moet de emmer van boven naar beneden zijn en omgekeerd. Met een ophaalhoogte van ca 3 m moet elke slinger dan 50 cm hoogte overbruggen. derhalve moet de roldikte dan 50:π = 15,9 cm zijn. Hier hebben we een houtje bij gezocht.

Zes keer slingeren is wetenschappelijk door Mayke bepaald. De 3 meter ophaalhoogte is zeer afhankelijk van het grondwaterpijl en als een emmer gebruikt wordt om water te putten, blijkt zo´n ding plots een aker te gaan heten.
We zijn nog wel op zoek naar de methode om de aker niet op het water te laten drijven als een bootje , maar dat hij dus kiept om water te scheppen.. Het leven valt ook niet mee :)

Alweer die put

Jaja ik weet het, het wordt eentonig, weer die put. Maar de boeilijstjes zitten eraan en dat moet geshowed worden


De volgende keer zal ik proberen rekening te houden met het licht. misschien zie je er dan ook nog wat van, maar voor mijn eigen geruststelling staat ie er toch maar op

Dag hoor!

Waterput

In een reeds lang geleden berichtje, mei vorig jaar, staat iets over een waterput. Welnu, daar heeft actie op plaats gevonden.

Er zijn ijsselsteentjes schoon gemaakt, er is gemetseld en er is gevoegd. Daarna zijn er 2 Azobe houten staanders naast de put geplaatst. Er moest een deksel op de put, tegen overmoedige poesbeesten of andere waaghalzen/klunzen. En er is zelfs een dakje op gemaakt. Issie dan klaar? Nee natuurlijk niet. Er moeten nog boeilijsten aan het dak en er moet nog een katrol komen om het emmertje fatsoenlijk uit de put te krijgen.

Voorlopig kan er gewoon water geput worden om plantjes water te geven.

Kruien

Het zijn toch heel wat kruiwagens geworden om de gaatjes tussen de betonnen fundaties op te vullen. Het is wel gelukt, maar het ging niet vanzelf. Wel zijn er best veel mooie dagen geweest met zonneschijn. Fris maar goed weer En deze dagen heb ik gebruikt, zodat het werk op zich leuk was om te doen. En daar gaat het uiteindelijk om. Wat is er dan wel verdwenen? (Los van wat kilo´s lichhaamsgewicht)


Deze bijna verdwenen berg met puin/grond. En waar blijft dat dan?


Hier en wel met de nodige assistentie


En een workmate


En belangstellenden

De Elementen

Ja Ja De Elementen..... Daar hebben wij mee te maken. En hoe dan wel? Nou eerst regent het heel veel. Dan is er weliswaar een drainagesysyteem, echter dat bleek niet effectief genoeg voor de hoeveelheid water zoals deze de laatste tijd gevallen is. Ergo Het water drukt mijn schuimplaatjes omhoog en die gaan dan een eigen leven leiden. Vervolgens gaat het waaien en vliegen de inmiddels zelfstandig geworden schuimplaatjes overal heen. Dat leidt dan weer tot chaos. Tja, dan moet er net als heel vroeger scheppend opgetreden worden.



Scheppend is in dit geval wel erg letterlijk, gewoon met een handschop (ook wel zweetlepel genaamd) zand en grond in een kruiwagen scheppen en vervolgens op de weer geordende schuimplaatjes deponeren. Waar een mens zoal niet mee bezig kan zijn.