We zijn er nog

Ja het is al weer een tijdje geleden dat er tekenen van leven gepubliceerd zijn, maar bij deze weer eens een bericht. Gebeurt er dan nog wat, zo zal de geinteresseerde lezer zich afvragen? Jazeker! Echter in een wat lager tempo als toen Amedeo zich hele dagen met dingen bezig was. Het moet weer in vrije uurtjes en tussendoor. En wat gebeurd er dan zoal? Er worden schoren ingebouwd. Op de volgende kiekjes zien we een enthousiaste jongeman een demonstratie geven. Let derhalve goed op











Van deze acties zijn er 22 waarvan nu 13 gereed en derhalve nog 9 te gaan. Zeer tijdrovend ! Maar wel noodzakelijk!

Nou tot gauw

Doei

Details

Eerst een overzichtsfoto van waar we nu zijn.


En dan wat plaatjes van details die wel aardig zijn om te zien




En er worden inspectie ronde´s gelopen!!

Noeste werker

Amedeo blijf met grote onregelmatigheid stug doorgaan met het opbouwen van het skelet.


Hier en daar wordt wat op maat gezaagd, geschaafd of gehakt. En waar gehakt wordt vallen spaanders.


De op maat gemaakte delen komen echter wel op de uiteindelijke bestemming aan

structuur

Er begint nu ook structuur in het geheel te komen. Hier ligt het eerste stuk van ligger één op z´n plaats.


Hoewel , bij nauwkeurig kijken, bijna op z´n plaats.


Maar na een laatste tikje, alsnog op z´n plaats

Voetplaten

In het verhaal van de drie biggetjes werd het huisje van stro weggeblazen door een stout beest. Ik verwacht hier geen stoute beesten, maar waaien doet het soms wel. Daarom moeten de palen vast aan het beton.


Dit hebben we ervoor bedacht en laten maken. Amedeo heeft ze zwart gemaakt.


En met een paal erin op de beton ziet het er dan zo uit. Er zitten inmiddels ook gaten in het beton. Alleen de ankers die de platen op de beton vast moeten zetten zijn nog in bestelling, maar dat gaat goed komen.


Als je er tussendoor loopt is het best wel imposant hoog. Hoger dan ik me had voorgesteld. Het is dan goed te bedenken dat de vloer wat hoger komt te liggen want dan komt al het ¨hoge¨, vanzelf weer wat naar beneden

Omhoog

Het enige wat je hebt in het leven is tijd. Deze wijze woorden werden door Amedeo tot mij gesproken toen we in de auto zaten om de kettingzaag te regelen. Precies dat koop ik van hem, naast een niet te onderschatten precisie in houtbewerking. Leuk om met deze Deense Italiaan of andersom aan de gang te gaan.


De balken gaan ook daadwerkelijk omhoog, want anders kan er geen waterlijn worden vastgesteld. Hier wordt een verleden uit scheepskringen verraden. En inderdaad, z´n ouders zijn Deens, die in Italie een charterschip hebben. Pa Kiergaard timmert bootjes en daar heeft Amedeo Kiergaard weer wat van opgestoken. Zoals het maken van lasverbindingen in liggers.


En zo ziet het er uit als je de paaltjes rechtop zet

Geduld

Wordt er al scandinavisch geoefend?, wordt er in de reacties gevraagd. Antwoord Ja! Door Amadeo wel te verstaan. Het is een Deen, geboren in Italie en spreekt derhalve engels. Hij wil volgend jaar naar een vakschool in Denemarken en moet nu Deens leren schrijven. Hij is nu 2 x hier geweest om zich in te leven in wat er gedaan moet worden. Wij hadden verwacht dat hij hier in zou komen wonen, maar niets blijkt minder waar. Nu wordt er een bootje uit Friesland hierheen gevaren waarop hij gaat slapen en komt dan per fiets op het werk. Ook een optie, alleen anders dan gedacht en het kost wat geduld.


En dan is er dus even tijd voor andere fotootjes.

We hopen komende week aan te vangen met het grovere houtsnijwerk!